Het was de zomer van 1978 en een groep fietsers vertrok vanuit Zarren met een ambitieus doel: de Pyreneeën. Acht dagen, meer dan 1.200 kilometer en een eindbestemming die voor velen een droom was — de Col du Tourmalet.
We hadden er zeker voldoende voor getraind, want er zat zelfs een rit tussen van meer dan 200 km — van Amiens naar Chartres. Als toetje deden we op dag 8 nog een rit van ruim 100 km over de Tourmalet (2.115 m). De beklimming was voor de meesten de eerste col uit hun fietscarrière.
| Etappe | Route | Afstand | Klimmen |
|---|---|---|---|
| Dag 1 | Zarren → Amiens | 155 km | +1.172 hm |
| Dag 2 | Amiens → Chartres | 202 km | +1.821 hm |
| Dag 3 | Chartres → Blois | 102 km | +438 hm |
| Dag 4 | Blois → Poitiers | 158 km | +1.229 hm |
| Dag 5 | Poitiers → Périgueux | 192 km | +1.862 hm |
| Dag 6 | Périgueux → Agen | 140 km | +1.946 hm |
| Dag 7 | Agen → Lourdes | 168 km | +1.879 hm |
| Dag 8 | Lourdes → Tourmalet → Lourdes | 101 km | +2.769 hm |
De tocht begon in Zarren en voerde meteen richting het noorden van Frankrijk. Met 155 km op de eerste dag was de toon meteen gezet: dit werd geen toeristische fietstocht. Noord-Frankrijk ontvouwde zich vlak maar uitgestrekt — lange rechte wegen en de belofte van de Pyreneeën nog ver weg.
De groep klaar voor vertrek — voor de Flandria-supportwagen, 1978.
De Flandria — het rijwiel waarmee de Pyreneeën bedwongen werden.
Amiens naar Chartres: 202 kilometer. De langste etappe van de hele tocht. We hadden er zeker voldoende voor getraind, maar zo'n dag telt iedere kilometer. De kathedraal van Chartres verscheen uiteindelijk als een welverdiende finish aan de horizon.
Een kortere dag richting Blois. De Loire-vallei openbaarde zich met zijn brede rivier, kastelen en wijngaarden — een welkome dag om de benen te laten herstellen voor de zware etappes die nog kwamen.
Van Blois naar Poitiers door het hart van Frankrijk. Het land werd geleidelijk heuvelachtiger. Poitiers, met zijn rijke geschiedenis, bood een welverdiende rustplaats.
Met 192 km opnieuw een ware uitputtingsslag. Van Poitiers door de Dordogne richting Périgueux — door een landschap van kalksteenkliffen, eikenbossen en walnootboomgaarden. Het zuiden van Frankrijk op zijn mooist.
Périgueux naar Agen, dwars door de Lot-et-Garonne. Brede valleien, pruimenboomgaarden en de Garonne als reisgezel. De Pyreneeën waren nu voelbaar dichterbij.
De laatste vlakke etappe voor de grote finale. Van Agen naar Lourdes voerden de wegen langzaam omhoog, en voor het eerst doemden echte bergen op aan de horizon.
De kroon op een week fietsen: de Col du Tourmalet. Met 2.115 meter de hoogste verharde bergpas in de Franse Pyreneeën, en een naam die iedere wielrenner kent van de Tour de France. Voor de meesten was dit de eerste échte col uit de fietscarrière.
Vanuit Lourdes reden we op naar Luz-Saint-Sauveur en dan omhoog — 46.8 kilometer klimmen, +1728 hoogtemeters, gemiddeld 3.7%. Een klim om nooit te vergeten.
Klimschema Col du Tourmalet via Luz-Saint-Sauveur: 18,9 km aan gemiddeld 7,4%.
Eindeloze haarspeldbochten — zo ziet doseren er van bovenuit uit.
📷 Meer foto's in de fotogalerij →
Download de GPX-routes om ze te laden in je GPS-toestel of fietscomputer.